Blog


BACK
feb 17, 2019 |
Wendy

Cats Only Blog: Een seniorencheck voor ons 'oudje'

Omdat katten meesters zijn in het verbergen van pijn wordt voor alle katten boven de 7 jaar een jaarlijkse seniorencheck aangeraden. Deze check die als extraatje toegevoegd wordt aan de normale jaarlijkse APK (Algemene Poezen Keuring) kan je vroegtijdig laten zien of jouw kat leidt aan beginnende ouderdomskwaaltjes. Afgelopen week was het tijd voor een check voor ons ‘oudje’ Google.

Je kent haar wel Google, onze Maine Coon, die regelmatig prijkt op mijn Insta foto’s, over wie ik iets op Facebook post, die je vrolijk komt begroeten wanneer je een bezoekje komt brengen aan het kattenhotel of de kattentrimsalon, die netjes zit te wachten op mij voor het raam van de trimsalon of die je rond ziet struinen door de velden rondom het hotel. Deze Google, waarvan je denkt dat ze in de bloei van haar leven is, wordt dit jaar alweer 8 jaar oud. Kleine katjes worden groot!

Rouw

Daar waar Google bij het overlijden van Jenny, in juni alweer 2 jaar geleden schreef ik hier het blog: Weekie wat een weekie 2.0 over, de tijd vliegt, eerst in flinke rouw leek is zij inmiddels helemaal opgefleurd. Zij vindt het geweldig als enige kat hier in en om het huis. Ze ligt ineens bij ons op schoot en is heel veel aanhankelijker. Ze vergezelt ons bijvoorbeeld wanneer wij s ’avonds de avondronde in het hotel gaan doen en wacht netjes buiten de deur op ons. Net zoals ze lekker voor het raam van de trimsalon zit te wachten naast Leia terwijl ik daar sta te werken.  

Elke gedragsverandering is een teken aan de wand

Gedragsveranderingen bij een kat zijn een teken aan de wand maar je zou zeggen dat deze veranderingen alleen maar positief zijn toch? Bij deze veranderingen kunnen we inmiddels optellen dat ze zo nu en dan een cadeautje, lees muis, voor ons meebrengt en fanatiek speelt in huis. Daarbij drinkt ze ook veel beter dan voorheen, positief toch voor een kat die een echte slechte drinker is, of juist niet? Want dat vele drinken komt dat omdat ze gewoon beter drinkt, of komt het door het slechte weer waardoor ze minder buiten komt (wellicht dronk ze eerst veel buiten) of zou er iets aan de hand zijn met bijvoorbeeld haar nieren? Duidelijk, allemaal vragen die poeslief mij niet gaat beantwoorden dus dat wordt een checkje bij de dierenarts.

Een bezoekje aan de dierenarts

Woensdag was het dan zover we mochten een bezoekje brengen aan Frits Lamberts die met zijn kattenkennis maar liefst een gold level Catfriendly certificaat heeft. Ik stuur al een tijdje klanten, met vooral moeilijke gevallen, door naar Dierenkliniek Dennenoord maar zelf was ik er nog nooit geweest met mijn katten. De afstand van 50 km enkele reis is voor mij wel een ding, vooral toen Noorse Boskat Jenny nog bij ons woonde want zij werd wagenziek. Jenny is echter niet meer en toen Frits tijdens mijn kerstkaarten ronde uit de vergadering gerend kwam toen hij mij zag omdat hij mij toch ook wel eens in het echt wilde ontmoeten was ik om. Op naar Frits.

Een catfriendly check

Na binnenkomst door een speciale kattenentree, namen we plaats in de kattenwachtkamer. Googe kon rustig bijkomen van de reis op de kattenparkeerplaats waarna Frits ons binnenriep in de kattenbehandelkamer. Maar liefst 45 minuten lang had hij alle tijd voor ons. Reismandje op tafel, mandje uit elkaar, even aaien en rondlopen. Weer even op tafel tandjes kijken, helemaal goed een perfect schoon gebit die enkel 1 hoektand mist omdat deze eerder al afgebroken was door een ongelukje en welke we daarom hebben laten verwijderen. Weer even rondlopen, meekijken wat Frits toch allemaal uit die la aan het halen is en weer op tafel voor een relaxte bloeddrukmeting, bloeddruk goed. Even op de weegschaal, maar eigenlijk te licht. Helaas is zij dat haar hele leven al dus voor mij, en de voorgaande dierenartsen, niet echt een zorg maar voor deze dierenarts wel. Hartje luisteren, lekker op de grond, mooie rustige hartslag met helaas een klein hartruisje maar niets om je druk over te maken. Weer een rondje lopen en door met een bloedonderzoek. Scheren met een mesje in plaats van een herrie makend scheerapparaat, geen houdgreep maar los vast en snel geprikt, top! De enige maar, die slimmerik was net thuis naar de bak geweest en had haar blaas leeg dus een urineonderzoekje was niet mogelijk. Note to self: Ga je naar de dierenarts voor een check doe dan niet alleen het kattenluik dicht vantevoren maar haal ook de kattenbak weg, zodat een volle blaas waarschijnlijk is! Erg jammer want bij het palperen, ook lekker op de grond, bleek dat haar schildklier prima voelde maar dat haar nieren toch wel erg klein aanvoelden. Op naar huis en wachten op de uitslag en nog een keer aanzetten op een urinesample.

Geduld is een schone zaak

Donderdag ochtend, weg kattenbakgrind, neerzetten schone lege kattenbak, dicht kattenluik en nu maar wachten op een plasje. Google heeft me tot half 7 laten wachten maar dankzij heel veel geduld en natuurlijk de KatKor (plastic kattenbakgrind wat je in de kattenbak kan doen zodat het voor je kat lijkt of dat er grind in de bak zit, maar zodat je plasjes daarna toch op kan zuigen met een spuitje) kon er nog snel een plasje naar de dierenarts in Gemert die gelukkig in de avond open was. Ondertussen was de uitslag van het bloedonderzoek binnen. Alles was goed, zowel de gangbare metingen alsook de schildklier meting die bij andere bloedonderzoeken blijkbaar nog wel eens vergeten wordt bleek bij het opvragen van oude uitslagen, gelukkig maar dat verklaarde nog niet waarom ze eigenlijk altijd te licht is en matige rugbespiering heeft. Advies; laat een röntgenfoto maken om te kijken of er sprake is van artrose of spondylose, maar eerst afwachten wat het urineonderzoek zegt.

Vrijdagmiddag kwam de uitslag van het urineonderzoek. Soortelijk gewicht bijna onmeetbaar hoog en het was erg geconcentreerd dus niet goed. Ook waren er veel ontstekingscellen te zien maar gelukkig geen bloed, suikers, gruis of eiwitten. Hmm niet handig… Dat wordt weer wachten want om een compleet beeld te maken werd de urine ook nog opgestuurd voor een UPC-ratio meting.

En nu? 

Al met al weet ik nu dus eigenlijk helemaal niets, en kan ik je ook niet vertellen hoe het gaat lopen. Het enige wat ik weet is dat ik begin deze week de uitslag krijg van de laatste meting en hopelijk kan het puzzelen dan beginnen. Vermoeden is dat haar nieren niet helemaal lekker meer werken en dat er dus nog misschien iets van artrose of iets dergelijks speelt, maar weten doen we nog helemaal niets. Wordt dus vervolgd….

Groetjes Wendy